SER

SER

Cihan Oğuz

Gözleri yuvasından çıktı ve kavuştu yuvasızlığa

Herkes kadar kral, hiç kimse gibi çulsuz

Yüklediler sırtına ömrün çekemediği bütün yükleri

Bir aşiret şölenine benziyor ıpıssız rüyalar

Uyandığı ân bir deri bir kemik kalacak hayat

Bütün bunlar İstanbul’un ortasında olup bitiyor

Dağ başında açan safran, denizin orta yerinde çırpınan zargana

Aşkın a hâli, ş hâli, k hâli

Ahali

Şaki

Külah

İsim şehir oynar gibi oynadılar kalbimizle

Vah bizim hikâyeye değdirip kaçan namussuz don juan

Ah mayında beş bacağı birden kopan karakaçan

Eşek kadar olduk büyüdük derdimizle

Bir baktık en yakın tarih imiş şeceremiz

Şimdi uygun adım marş ilerlediğimiz bütün filmlerde bir kopuk sahne

Siyah bant, gözlere, bilekler doğuştan kelepçeli

Hepsi hepsi birer kurşun her kafaya

Besmele çeker gibi içinde yırtınan yalancı dua:

Tür-ki-ye se-nin-le gu-rur du-yu-yor!

Ipıssız bir tepenin yamacında, yılanlara meydan okuyan

Kahkahalar, sinirden, bir delinin cinayet notları, akıllara ziyan bir tutku

Tut

Ku!

Tut

Ku!

Tut tutabilirsen kendini yıldızlara bırakmış bir kalbin ucunu

Siz siz olun mezarının yakınından geçmeyin serdengeçtilerin, dursun

Geceleri darbuka, keman, bir de klarnet var mönüde

Bu hayatı kolayca aldınız ya ellerinden

Ödünüzü götünüzde patlatmak da boyun borcu olsun

Esmer, Şubat 2007

Sevgili Cihan Oğuz'a şiirini burada yayınlamama izin verdiği için teşekkür ederim.

1993'ten beri arkadaşı, Aykut Gürçağlar...